Even wat foto’s voor een indruk van de roadtrip die ik afgelopen week gemaakt heb met klasgenootjes Volkan & Alastair…
Maar zoals beloofd eerst even een korte beschrijving van de CPL van vorige week. Ik stond gepland om deze test te doen met de grote baas hier, de Chief Flight Instructor. Eerst een korte briefing over wat er allemaal ging gebeuren, en na een aantal korte theorie vragen kon ik naar het vliegtuig om het klaar te maken voor de vlucht. Kort voor de vlucht nog even een paar korte vragen over het vliegtuig, en vervolgens was het tijd om de motoren te starten. Na een korte check op de grond richting de startbaan, waar we ruim 20 minuten hebben staan wachten voordat we konden gaan vanwege veel verkeer rond het vliegveld. Het eerste gedeelte van de test is een korte navigatie. Ik moest naar een klein plaatsje ten zuiden van Phoenix. Vanaf die plek vroeg de examinator om een diversion richting het westen. Ik moest dus in de lucht berekenen welke richting we moesten vliegen, wat de afstand is en hoe laat we daar aan zouden komen. Tijdens de diversion een gesimuleerde motorbrand, waarbij we de motor volledig afsluiten en een stuk op 1 motor verder vliegen. Vervolgens de motor weer gestart, en een kap op me hoofd om op instrumenten te gaan vliegen. Wat bochten, stijgen, dalen, etc. Daarna wat oefeningen zoals unusual attitudes, waar de examinator het vliegtuig in een bepaalde positie zet en ik het moet herstellen naar straight & level flight. Ook wat stalls en steep turns gedaan, positie bepalen op de kaart aan de hand van instrumenten, en vervolgens naar Buckeye gevlogen voor wat circuitjes. De eerste landing was een flapless, wat betekend dat we een hogere snelheid nodig hebben met aanvliegen, en de positie van de neus is ook wat hoger. Nadat we weer opgestegen waren kreeg ik vervolgens een gesimuleerde motorstoring, waarbij ik de motor niet geheel gestopt wordt, maar het vermogen wordt er wel uitgehaald, en vervolgens het circuit op 1 motor vliegen. Vlak voor de baan gaf de examinator aan dat ik de landing moest afbrken en een go-around moest doen, en omdat je op 1 motor vliegt, en het vermogen dus van 1 kant komt, is het hier de truc om het vliegtuig stabiel te houden. Vervolgens nog een circuit op 1 motor, en een landing op 1 motor. Daarna de lucht weer in en terug naar Goodyear. Daar een normale landing, en weer terug getaxied naar de parkeerplek. Omdat niet alles even soepel gegaan was had ik er niet echt een lekker gevoel over na de vlucht, maar uiteindelijk heb ik het toch gehaald. ‘s Middags al het papierwerk hier gedaan, logboek afgetekend en dus helemaal klaar met het vliegen hier. Tijd voor wat anders dus. Ik wilde graag nog even reizen voordat ik terug ga naar Nederland, dus daar gingen we dan afgelopen zaterdag:
Richting Los Angeles met een typische zonsondergang voor in Arizona:

Overnacht in LA, de stad niet ingeweest omdat we niet heel veel tijd hadden om alles te bezoeken. De volgende dag weer een stukje de auto in richting San Francisco, waar we ‘s middags aankwamen. Gelijk maar even wezen kijken bij de Golden Gate Bridge, met een mooi uitzicht op de stad:



‘s Avonds de stad nog even in geweest voor een hapje eten. De volgende ochtend nog even door de stad gereden door allerlei mooie steile straatjes:

Vervolgens weer verder, langs de Pacific Ocean richting Portland:




We zijn in 1 dag van San Francisco naar Portland gereden, omdat we graag wat extra tijd wilden hebben in Seattle. Lange rit, maar uiteindelijk kwamen we 1 uur ‘s nachts aan in Portland. Daar even overnacht en de volgende dag verder naar Seattle, waar we die dag ook even een bezoek aan de fabriek van Boeing gebracht hebben:


In de fabriek mochten we geen foto’s maken, gelukkig stond er nog wel het 1 en ander buiten waar we wel een plaatje van konden maken. De nieuwe 787 Dreamliner met in de achtergrond een 777 vrachtkist voor Qatar Airways:

En ook 2 747 Dreamlifters stonden op het platform. Deze kist vervoert de romp en vleugels van de 787 vanuit Italie naar de fabriek, waar het vliegtuig in 3 tot 5 dagen in elkaar gezet wordt:

De volgende ochtend vroeg op pad naar Boeing Field, waar het Museum Of Flight staat:

Toen we buiten bij een aantal vliegtuigen stonden te kijken steeg er een 787 op voor een testvlucht:

De eerste Boeing 747 was ook aanwezig:

En de eerste 787 werd klaargemaakt voor een testvlucht:

Daarna de auto ingeleverd op het vliegveld van Seattle en vervolgens de bus in richting Vancouver waar we laat in de avond aankwamen. De volgende ochtend ben ik op pad gegaan om m’n oom en tante op te zoeken, die druk bezig waren met klussen aan het huis. Onderweg nog even wat foto’s gemaakt:


En nog even langs Jericho Beach, waar ik een aantal jaren terug heb leren zeilen:

En aan het einde van de middag weer terug gevlogen naar Phoenix. In een korte tijd ruim 3000 kilometer gereden, het was een heel eind maar zeker de moeite waard. Ik heb m’n koffers nu al bijna gepakt, de laatste 5 overgebleven mensen uit de klas vliegen morgen terug naar huis. De volgende update zal uit Oxford komen.
Voor wat betreft de meeste mensen, tot snel in Nederland!
Groetjes, Luc






can’t wait!
Heerlijk, lekker rondtouren en genieten van wat er op je af komt! Goeie show! Tot snel en goeie reis naar NL!
Mooie trip jonge, kroegse even in NL en ik zie je eind van de maand in the UK!
Laat ff weten wanneer je weer bereikbaar bent Nederland.
Mooi mna, we hopen dat de as uit IJsland “geen roet in het eten gooit”, hopelijk tot vanavond!
Hallo Luc,
wat een avontuurlijk leven! Proficiat, geweldig gedaan.
Veel plezier.
Luc, van harte geluk gewenst. Je hebt het voorlopig even gefixt. Wellicht spreken we elkaar binnenkort. Groeten Truus en Renger.