Bijna klaar?

Hoi allemaal,

Hier weer even een berichtje vanuit Engeland. Ik krijg regelmatig de vraag of ik geen zin meer heb in updaten, maar dat is niet het geval. Ik vind het erg lastig om regelmatig een bericht te schrijven over hoe het hier gaat. Ik ga toch nog maar eens een poging wagen, waarschijnlijk een van de laatste vanuit Engeland.

Het grootste gedeelte van de training doen we hier in de simulator. Aan het einde hebben we wat meer vluchten, wat toch wel weer wat anders is als in de simulator. We trainen constant het profiel wat we voor ons Instrument Rating examen moeten vliegen. Het ziet er als volgt uit.

De voorbereiding van de vlucht vergt wat meer tijd als waar we aan gewend waren in Amerika. We checken uiteraard het weer, het vliegtuig en we berekenen de gewichtsverdeling en performance van het vliegtuig. Daarnaast moeten we hier vliegen volgens een vluchtplan wat we moeten indienen bij de luchtverkeersleiding. Daarnaast moeten we met de toren in Oxford overleggen op welke tijd we kunnen vertrekken, aangezien we allemaal ingedeeld moeten worden in het luchtruim.

We beginnen met het vertrek vanaf Oxford. We vragen een startup clearance aan bij de luchtverkeersleiding om ons vluchtplan te activeren. Daarna de motoren starten, taxieen, alle checks doen, en dan zijn we klaar voor de take-off. We vertrekken hier in Oxford volgens instrument departures, een bepaalde route waar iedereen zich aan moet houden, zodat iedereen bij elkaar uit de buurt blijft. We vliegen vervolgens onze route naar een stukje controlled airspace. Hier moeten we ingeklaard worden door de luchtverkeersleiding. We staan dan regelmatig onder dezelfde radar controle als veel vliegtuigen die van en naar Londen vliegen. Zo af en toe kunnen we jongens van KLM er wel van onderscheiden met hun nederlandse accent. Daarna beginnen we meestal vrij snel met de daling naar onze bestemming. We vliegen een daar een radar-vectored ILS, wat inhoud dat de luchtverkeersleiders ons begeleiden tot het laatste stukje voor de landingsbaan. We vliegen dan op instrumenten richting de baan, en op de minimale hoogte waar we de baan moeten kunnen zien voor een veilige landing, breken we de landing af. Vol gas klimmen we de lucht weer in en vliegen vervolgens de hoogte en richting op die de luchtverkeersleiding ons opdraagt, een go-around. Vrij kort hierna wordt een motorstoring gesimuleerd door de instructeur, door 1 van de 2 gashendels naar achter te trekken. We doen dan een drill om de motor af te sluiten, en vliegen vervolgens verder op 1 motor. Omdat we vanwege ‘slecht weer’ niet op onze bestemming konden landen, wijken we ook uit naar ons alternatief, dat we voor het begin van de vlucht bepaald hebben.

Net als de route naar de bestemming, begint alles weer overnieuw. Navigeren, communiceren met de luchtverkeersleiding, het weer opvragen, de nadering briefen, checklists aflopen.. het is behoorlijk druk in de cockpit. Vervolgens gaan we de hold in bij het vliegveld waarnaar we uitgeweken zijn. Vervolgens vliegen we daar een NDB-approach, wat iets lastiger is om te vliegen, aangezien het systeem wat er voor gebruikt wordt iets minder precies is dan bijvoorbeeld het ILS systeem. Daarnaast vliegen we dit ook op 1 motor, dus er moet nog wat extra’s gedaan worden om het vliegtuig netjes in balans te houden. We vliegen het profiel, dalen naar de minimale hoogte waar we moeten blijven om de landingsbaan in zicht te krijgen, en op het moment dat we een beslissing moeten maken of we een go-around gaan maken omdat we de baan niet kunnen zien, trekt de instructeur de schermen voor ons raam weg, en kunnen we verder met de landing. Echter als we wederom op een minimale hoogte komen waar we beslissen of we stabiel zijn om te landen, besluiten we een go-around te maken. Dit ook op 1 motor, waardoor we weer even flink aan de bak moeten om alles netjes stabiel te houden, en vervolgens klimmen we omhoog om een circuit om het vliegveld heen te vliegen. Daarna landen we wel, op 1 motor, en maken we een doorstart om vervolgens koers richting Oxford te zetten.

De routes die we hier vliegen gaan naar Bristol, Cardiff, Gloucestershire, Bournemouth, Birmingham, East Midlands, Cambridge en Cranfield. Ik ben nog niet naar Birmingham, Gloucestershire en Cardiff geweest, maar ik denk dat Birmingham en misschien Gloucestershire nog wel aan de beurt komen.

Tijdens deze terugvlucht moeten we nog een het een en ander doen aan general handling. We vliegen op limited panel, dus de instrumenten die we het meest gebruiken worden afgeplakt, en moeten we met secundaire instrumenten vliegen. Daarnaast moeten we laten zien dat we ons kunnen redden uit situaties als unusual attitudes en stalls.

Ik ben de laatste weken aardig opgeschoten. Ik heb nog1 les met m’n instructeur te gaan, en dan ga ik naar alle waarschijnlijkheid op de lijst voor de 170A, het schoolexamen wat je officieel eerst moet halen voordat je überhaupt de Instrument Rating test mag doen. Daarnaast heb ik les overgehouden voor eventueel tussen de 170A en de IR, mocht de examinator nog aanbevelen om bepaalde stukjes extra te oefenen. Hopelijk ga ik deze week m’n laatste les doen, waarschijnlijk een route naar Birmingham. De afgelopen weken zijn we naar Bristol, Bournemouth, East Midlands en Cranfield geweest. Hier nog wat foto’s:

Bristol:

East Midlands, met het circuit van Donnington op de voorgrond:

Net na vertrek van Oxford:

Ik hoop dat jullie er een beetje wat van snappen. Het is lastig om het zo eenvoudig mogelijk uit te leggen, maargoed ik hoop dat deze poging gelukt is. Ik zal hier nog wel even een berichtje posten nadat ik mijn examens gedaan heb,  hoe dat gegaan is.

Tot snel, Luc